مسئولان در صحبتهایشان از رفسنجان بهعنوان جهانشهر پسته و مس یاد میکنند. اما همین جهانشهر، بیمارستان علی بن ابیطالبش دستگاه سیتیاسکن ندارد!
به گزارش روراستی، شب گذشته، یک کودک ۱۱ ساله بر اثر تصادف، کتفش دچار شکستگی میشود. اما به دلیل نبود سیتیاسکن، امکان تشخیص قطعی وجود نداشت.
این کودک از شب تا صبح، درد زیادی را تحمل کرد و صبح امروز، از رفسنجان به شهر انار که حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد منتقل شد. آنجا سیتیاسکن گرفتند و مجدداً به بیمارستان علی بن ابیطالب رفسنجان برگشت داده شد و پس از تشخیص پزشک مبنی بر شکستگی کتف، به اتاق عمل منتقل شد.
سؤال اینجاست: در بیمارستان علی بن ابیطالب رفسنجان، دستگاه سیتیاسکن وجود ندارد یا خراب است که بیماران مجبورند برای یک عکس ساده، مسافت ۱۰۰ کیلومتری تا انار یا کرمان را طی کنند؟
مسئولان همیشه توصیه میکنند نیاز نیست برای درمان به یزد مراجعه کنید. اما وقتی بیماری فاصلهٔ ۱۰۰ کیلومتری تا انار یا کرمان را میپیماید و مجدداً برمیگردد، یعنی ۲۰۰ کیلومتر رفتوآمد را تحمل کرده؛ در حالی که فاصلهٔ رفسنجان تا یزد تقریباً ۲۲۰ کیلومتر بیشتر نیست! پس فرقی نمیکند؛ بیمار در هر صورت باید راهِ دور را برای یک تشخیص ساده طی کند.
رفسنجان با این همه ادعا و عنوان، زیبنده نیست که بیمارانش با وضع ناراحتی ناشی از بیماری، به شهرهای اطراف اعزام شوند.
در همین شهر، هزینههای اضافیِ میهمانیها، برنامهها و جشنوارههای غیرضروری با مبالغ هنگفت برگزار میشود؛ برنامههایی که خروجی مفیدی هم ندارند. اما برای تأمین حداقل امکانات درمانی برای جانِ مردم، نه بودجهای هست و نه ارادهای!
سؤال ما از نماینده رفسنجان، فرماندار و مسئولان دانشگاه علوم پزشکی این است:
شهری که بیش از ۳۳۰ هزار نفر جمعیت دارد و با احتساب اتباع، این رقم به بیش از ۴۰۰ هزار نفر میرسد، چرا باید برای یک سیتیاسکن ساده، بیمارانش را به شهرهای دیگر بفرستد؟ چرا از ظرفیت وزارتخانه و موقوفاتی که دانشگاه علوم پزشکی در اختیار دارد، برای خرید دستگاه سیتیاسکن و سایر تجهیزات مورد نیاز بیمارستان استفاده نمیشود؟
چرا از ظرفیت مجتمع مس سرچشمه و مسئولیت اجتماعی آن، که سالانه مبالغ هنگفتی در این زمینه دارد، برای تجهیز بیمارستانها بهره گرفته نمیشود؟ چرا برای هزینههای غیرضروری، پول و برنامه هست، اما برای نجات جان بیماران، نه؟
یک دستگاه سیتیاسکن، نه یک پروژهٔ لوکس، بلکه حداقل امکانات یک بیمارستان است. مردم رفسنجان انتظار دارند مسئولان، بهجای شعارهای تبلیغاتی، به فکرِ نجاتِ جانِ بیماران باشند.