طی حکمی از سوی رئیس دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، «جلیل جلیلی» به‌عنوان معاون توسعه مدیریت و منابع این دانشگاه منصوب شد؛ مدیر دیگری از استان یزد! این در حالی است که رفسنجان سرشار از نیروهای متخصص و دارای دانش بومی است که هر یک می‌توانستند گزینه‌ای مناسب و شایسته برای این سمت باشند.
به گزارش روراستی، انتشار این خبر در فضای دانشگاهی و اجتماعی رفسنجان با واکنش‌های انتقادی همراه شده است. انتخاب یک نیروی غیربومی از استان یزد برای معاونت توسعه مدیریت و منابع، در حالی که دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان از ظرفیت اساتید و هیئت علمی بومی و آشنا به زیرمجموعه‌ها برخوردار است، با اصل شایسته‌گزینی و شناخت از شهر، مسئولان و بدنه دانشگاه همخوانی ندارد.
اگرچه رئیس دانشگاه علوم پزشکی نیز یزدی است و انتصاب او هم با انتقادات شدیدی از سوی دانشگاهیان و مردم روبه‌رو شد، اما معاونت توسعه مدیریت و منابع از ارکان کلیدی هر دانشگاه علوم پزشکی است و نیازمند شناخت دقیق از ساختار، نیروی انسانی، بودجه، منابع و ارتباط مستمر با اعضای دانشگاه و مسئولان شهری است. بنابراین چنین سمتی باید به فردی سپرده شود که هم با ظرفیت‌های داخلی دانشگاه آشنا باشد و هم نسبت به مسائل بومی رفسنجان شناخت کافی داشته باشد.
نکته قابل تأمل آن‌که در همین استان، رئیس دانشگاه علوم پزشکی مرکز استان و شهر کرمان که قطب بهداشت و درمان استان محسوب می‌شود، خود از نیروهای بومی رفسنجان است؛ یعنی ظرفیت مدیریتی بومی این شهرستان تا بالاترین سطح استان هم کشیده شده است. با این حال، در دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، از رئیس تا معاون توسعه مدیریت و منابع، مدیرانی از استان یزد انتخاب می‌شوند. این تناقض، پرسش درباره معیارهای انتخاب و نقش مسئولان شهرستان را جدی‌تر می‌کند.
نفوذ یزدی‌ها در شهری مانند رفسنجان، از خرید ترمه‌های یزدی توسط مدیر عامل یزدی باشگاه مس رفسنجان تا انتصاب رئیس برای دانشگاه و حالا معاونی دیگر از همین خطه، همشهریِ رئیس را بر مسند یکی از مهم‌ترین معاونت‌های دانشگاه نشانده است. این وضعیت این پرسش را مطرح می‌کند که نقش فرماندار و نماینده شهرستان در این انتصاب‌ها چه بوده و آیا در فرآیند انتخاب، ظرفیت‌های بومی دانشگاه مورد توجه قرار گرفته است یا خیر.
آیا قرار است همچنان سکان سمت‌های مهم شهرستان به یزدی‌ها سپرده شود و ظرفیت‌های علمی و مدیریتی بومی رفسنجان در حاشیه بماند؟
انتظار می‌رود مسئولان دانشگاه علوم پزشکی و مسئولان شهرستان در این باره شفاف‌سازی کنند و توضیح دهند معیارهای انتخاب این معاون بر چه اساسی بوده و چرا در میان این همه نیروی توانمند بومی، نوبت به مدیری از استان دیگر رسیده است. بی‌پاسخ ماندن این پرسش‌ها، تنها فاصله میان مردم و مسئولان را عمیق‌تر می‌کند.