خانم میمندی پرستاری با سابقه ۲۹ ساله، تلخ و شیرین های روزهای خدمتش در بیمارستان را تعریف می کند.
به گزارش روراستی، خانم میمندی در گفت وگو با خبرنگار ما به مناسبت روز پرستار اظهار کرد: ۲۹ سال مشغول به شغل شریف پرستاری هستم.
وی بیان کرد: سال ۷۱ در دانشگاه علوم پزشکی کرمان درس را شروع کردم و از سال ۷۵ پس از پایان تحصیل در بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) در بخش جراحی زنان شروع به کار کردم. بعد از دو سال خدمتم را در بخش سی سی شروع کردم و ۱۷ سال سی سی یو بودم و در بخشهای داخلی و فوق تخصصی و ویژه نیز خدمت کرده ام.
وی شغل پرستاری را یک عشق نامید و گفت: اگر عاشق کارت نباشی نمی توانی خوب خدمت کنی، باید با عشق وارد این رشته شوی و با عشق و علاقه درس بخوانی و کار بیمار و بالین را دوست داشته باشی.
میمندی، در خصوص رابطه کاری با پزشکان و خانواده بیماران تصریح کرد: ما مانند حکم می مانیم از طرفی دستور پزشک را میگیریم و اجرا و از طرفی به بیمار از روند بیماری و درمان آگاهی می دهیم.
میمندی خاطرنشان کرد: شب کاری های پرستاری سخت است و هیچ وقت هیچ کس به شب کاری عادت نمی کند برای همین علما گفته اند حاضرند ثواب ۷۰ سال عبادت را با یک شب پرستاری از بیمار عوض کنند.
وی عنوان کرد: ۳۰ سال استمرار در یک شغل از نظر فیزیکی خیلی سخت است، اما از نظر روحی و روانی بالطبع وقتی بیمار سلامتی خود را به دست میآورد باعث خوشحالی پرستار می شود که زحماتمان نتیجه داد و بالعکس زمانی که بیماری سلامتی خود را از دست می دهد قابل تحمل نیست و متاسف می شویم و خستگی در تنمان می ماند.
این پرستار باسابقه ادامه داد: با هرچه مداوم در ارتباط باشیم تقریبا برایمان عادی می شود. بنده به عنوان پرستار روزهای اول که به عنوان دانشجو وارد بیمارستان شدم برایم خیلی چیزها قابل تحمل نبود اما هرچه بیشتر می مانیم و حضورمان را لازم می دانیم که اتفاق خوب برای شخص بیمار بیفتد حالمان خوب می شود.
میمندی در خصوص استرس های روحی روانی در محل کار و خانواده گفت: یاد گرفتیم با بیماران همدل باشیم و قرار نیست درد و رنج را به خانه ببریم. همین طور اگر در خانه هم مشکلی داشته باشیم به محل کار ارتباط ندهیم و آن مشکل را پشت درب بیمارستان می گذاریم.
میمندی کار در همه بخش ها را لذت بخش دانست و گفت: سختی کار متفاوت است اما همه جا پرستاران زحمت می کشند که بیمار حالش خوب باشد.
پرستار رفسنجانی، خاطره خوب دوران کاری خود را خوب شدن حال بیماران دانست و به یکی از تلخ ترین خاطراتش دوران کاری اش پرداخت و گفت: یک شب، شب کار بودم در بخش سی سی یو یک بیمار خانم سیده ای بستری شد، حالش مطلوب نبود و نزدیک بود تمام کند با خانواده اش تماس گرفتم و گفتم حال مادرتان خوب نیست. لحظات خوبی نبود و خانواده آمدند و با مادرشان صحبت کردند مادر با اینکه حالش خوب نبود از پنجره نگاه می کرد و دست برای بچه هایش دست تکان می داد و به آنان آرامش میداد و می گفت جالم خوب است برایم دعا کنید و زیارت عاشورا بخوانید. آن بانوی سیده محترم، در کمال آرامش ساعت ۵ صبح تمام کرد و برای من خیلی باعث تاسف بود.
پیشکسوت پرستاری در پیامی به پرستاران جوان توصیه کرد: برای پرستاران تازه کارمان آرزوی موفقیت دارم و پیشنهاد می کنم صبور باشند احساسات خود را کنترل کنند و در کنار بیمار و همراهان بیمار باشند تا حس کنند که ما هستیم و بتوانیم به آنان آرامش بدهیم.
وی که دارای ۲ فرزند دانشجو و دانش آموز است، ابراز امیدواری کرد که همه دانشگاه های علوم پزشکی بتوانند پرستاران را راضی نگه دارند چراکه پرستاری یکی از شغل های های کلیدی در بیمارستان است و باید هوای پرستاران را داشته باشند.