چند روز قبل آقای انارکی در نشست با مسئولان قضایی شهرستان، با نقد تند مدیران ادوار گذشته شرکت مس عنوان کردند که «مردم هزینهی بیتدبیری گذشتهی مس را میپردازند» و در دورهای «مس را چنان مدیریت کردند که انگار قصد نابودیاش را داشتند».
به گزارش روراستی، بیتردید، نقد عملکرد گذشته و دفاع از حقوق مردم، وظیفه ذاتی هر نمایندهای است. اما وقتی سخن از بیتدبیری و کمکاری به میان میآید، ذهن هر شهروند رفسنجانی به سمت یک سوال اساسی هدایت میشود: آیا جناب نماینده خود را در قبال این «بیتدبیریها» مبرا از مسئولیت میدانند؟
۱. سابقه مدیریتی و نمایندگی، پرسش برانگیز است
جناب آقای انارکی! شما تنها یک نماینده در دوره دهم مجلس نبودید؛ پس از آن، معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت و همچنین رئیس هیأت مدیره شرکت ملی مس بودید و اکنون نیز در دوره دوازدهم مجلس بیش از دو سال است که نماینده مردم رفسنجان و انار هستید. با این سابقه طولانی، سوالات جدی مطرح است:
· اگر در دوره دهم نمایندگی، نطقهای شما نتوانست جلوی «بیتدبیری» را بگیرد و در دوره دوازدهم نیز با گذشت بیش از دو سال هیچ اتفاق ملموسی نیفتاده است، چرا در قامت عضو ارشد هیأت مدیره مس و معاون وزیر، اقدامی برای اصلاح روندها نکردید؟
· چگونه است که امروز از «بیتوجهی به محیطزیست و مسائل اجتماعی» انتقاد میکنید، اما در تمام این سالهای مسئولیت از نمایندگی مجلس تا معاونت وزیر و ریاست هیأت مدیره مس نه تنها گرهای از کار مردم رفسنجان باز نشد، بلکه بسیاری از پروژههای کلیدی نظیر تصفیهخانه آب رفسنجان، سالها بر زمین ماند و دهها پروژهی دیگر صرفاً بر روی کاغذ باقی ماند؟
۲. «فرار به جلو» و روال عادی پاسخگویی
شاید پاسخ دهید که « در دوره قبل نماینده نبودم تا پیگیری کنم»! اما این پاسخ، مصداق بارز «فرار به جلو» است. مگر معاونت وزیر و ریاست هیأت مدیره مس، جایگاهی کمتر از نمایندگی برای پیگیری حقوق مردم دارد؟ ضمن اینکه شما اکنون در دوره دوازدهم نیز نماینده هستید و بیش از دو سال از این دوره میگذرد؛ پس چرا این دو سال نیز بدون مطالبهگری جدی سپری شده است؟
یکی از بزرگترین معادن مس جهان در جوار رفسنجان قرار دارد و بسیاری از مجتمعهای مس کشور از مواهب معدن سرچشمه شکل گرفتهاند؛ اما مردم این شهرستان همچنان از محرومیتی عمیق در حوزه اشتغال، زیرساخت و حتی خدمات اولیه درمانی رنج میبرند. اگر امروز رفسنجان برای یک دستگاه «سیتی اسکن» در بیمارستان خود دچار مشکل است، شرکت مس در شهربابک در حال ساخت بیمارستان است، این سوال جدی مطرح میشود که نماینده ادوار دهم و دوازدهم و رئیس سابق هیأت مدیره مس، چه پاسخی برای این کم کاری ها دارد؟
۳. تذکر رسانهها، تخریب نیست؛ مطالبهگری است
در پایان سخنان خود فرمودید که «رسانهها به جای تخریب، در مسیر توسعه قلم بزنند». اجازه دهید صریح بگوییم؛ رسانههای رفسنجان سالهاست که فریاد میزنند. آنها نه به قصد تخریب، بلکه از سر دغدغه، تذکراتی میدهند که شاید برایتان شنیدنش خوشایند نباشد:
· تذکر درباره استفاده از ماشین لکسوس متعلق به مس، تخریب نیست؛ سوال از شفافیت است.
· تذکر درباره سکونت رایگان رئیس دفتر سابق شما در مهمانسرای مس و استفاده از امکانات شرکت، تخریب نیست؛ پرسش از خط قرمزهای اخلاقی است.
· تذکر درباره انتصابات غیرکارشناسی اعوان و انصار و وابستگان ستادهای انتخاباتی در مس، تخریب نیست؛ هشدار برای شایسته سالاری است.
۴. حقابه رفسنجان و تنش آبی؛ مطالبه جدی مردم
مس سالانه ۳۰ میلیون لیتر آب از ارتفاعات سرچشمه که محل تغذیه سفره های زیرزمینی رفسنجان را برداشت میکند و متأسفانه آلودگیهای ناشی از فعالیت آن، سفرههای زیرزمینی را تهدید میکند. اما در پیک تابستان، مردم رفسنجان که در همسایگی این معدن عظیم زندگی میکنند، با نامه و التماس به دنبال چند لیتر آب برای رفع تنش آبی هستند. آیا این سکوت چندین ساله، با آن سابقه طولانی مدیریتی و نمایندگی در مس همخوانی دارد؟
سخن آخر
آقای انارکی! مردم رفسنجان و انار، دیگر از وعده و فرافکنی خسته شدهاند. آنها میخواهند بدانند مسئولیت اجتماعی مس چیست و چرا سهم این شهرستان از برکت این سرمایه عظیم ملی، اینقدر ناچیز است. به جای اینکه تقصیرها را به گردن گذشته بیندازید، صریح و شفاف بگویید: در تمام سالهایی که مسئولیت داشتید از دوره دهم تا دوازدهم
نمایندگی مجلس، معاونت وزیر و ریاست هیأت مدیره مس دقیقاً چه کردید؟
چرا پس از گذشت بیش از دو سال از دوره دوازدهم، باز هم خبری از اقدام عملی نیست؟ چرا از حقوق مردم در برابر مس دفاع نکردید و چرا امروز که نماینده مجلس هستید، به جای پاسخگویی، رسانه را به سکوت دعوت میکنید؟
زمان پاسخگویی فرا رسیده است. مردم تشنه حقیقتاند، نه سخنرانی.